دى مش عيشة

نور: مالك يا زفتة مكشره فى وشى ليه؟
هالة: أنا تعبانه قوى ومكتئبة
نور: وإيه الجديد؟ إنت على طول مكتئبة ومتضيقة وشابفه الدنيا صعبة
هالة: بس الوضع سيئ
نور: من الأخر انت منتخنقة مع تامر؟
هالة: أيوه
نور: ليه؟
هالة: هوا على طول مشغول وعنده مية حاجة يعملها أنا فين بقى من كل حياته يعنى أنا مواطن درجة تانبه فيها
نور: قولتى له الكلام ده
هالة: طبعاً
نور: هوا قال لك إيه؟
هالة: فال إن هوا مش بيتفسح وينبسط من غيرى هوا يا أما فى الشغل يا فى الشارع بيعمل مشاوير يا نايم فى البيت
نور: إيه بقى الشاوير؟
هالة: شقة اخته ، الفلوس اللى فى البورصة ، الأرض بتاعة 6 أكتوبر أى حاجة مش فارقة معاياز فأنا قلت له لما تبقى تخلص مشاويرك وفرح أختك كلمنى
نور: وهوا كان رده إيه؟
هالة: إن هوا كمان مش مبسوط وطلب من استحمله
نور: تستحملى لحد ما يحصل إيه؟
هالة: معرفش إنت عارفه قد إيه هوا فخور انه عمره ما بيوعد بحاجة
نور: سبيه يتفلق دى معرفة تقصر العمر

محدش مقدر

دششششششششششش صوت موبيل بيترمى على الترابيزة
رامى: أووووووووووووووف
هبة وشريف فى نفس واحد: مالك بس؟
رامى: أنا مش فاهم هيا عايزه ايه
شريف : هيا مين
رامى: دينا
هبة تتحول من التعاطف إلى لمحة من الغضب : أنا عارفة وانت يا شريف عارف دينا زعلانة ليه؟
شريف: لا مش فاهم
رامى: لما انتى فاهمها كده ما تتجوزيها انت يا ست هبة. أنا عمال احرق فى دمى علشان نتنيل على عنا نتجوزوهيا بتعمل مشاكل
هبة: لأ انت مش بتقدر انت مش فاهم حاجة انت مش همك الا نفسك انت عايز تاحد بس مش بتعرف تدى يا ششش رامى
شريف: عمل ايه رامى علشان تطيحى فى بالشكل ده اهدى من فضلك
هبة : اللى بيعمل حاجة غلط بيبقى عارف بظبط هوا عمل ايه بس بيستهبل ومعدوش نقطة دم مش حاسس بالناس اللى حارقة دمها علشانه دى مبقتش عييييييييشه
صمت رهيب
رامى: يا شريف اعتقد ان هبة بتتكلم عليك
شريف: أنا مش فاهم هيا عايزه ايه ما حنا كنا كويسيين انا خلاص زهقت
رامى: طب ما نكلم دينا نسألها هبة زعلانة ليه؟ أكيد هى مقدره مش شريرة زينا ومش بتقدر
هبة: ايوه هيا بنى ادمه أنتوا حلاليف
رامى: ما أنا قلت لك من الأول انتوا ربنا يخليكوا لبعض وأنا وشريف ربنا يخلينا لبعض
هبة: مش قلت لك انت حلوف؟؟

ليه يا هالة تخدى نمرة تليفون د.محمود

تامر: انت اخدتى نمرة د. محمود واحنا قاعدين
هالة: اه ما انت عارف ان منى تعبانة واحنا بندورلها على دكتور كويس
تامر: تعبانة من ايه دى عندها حساسية
هالة: مش د. محمود دا دكتور جلدية برضه
تامر: وانتى اخدتى نمرة تليفونه ليه
هالة: علشان أديها لمنى
تامر: كان ممكن تخدى البزينس كارد
هالة: ماكنش معاه
تامر: كان ممكن تخدى ورقة تكتبى عليها عنوان العيادة أو حتى تسألينى أنا عارف عيادته فين
هالة: أنا مش فاهمة، إيه المشكلة؟
تامر: لما تخدى نمرة تليفون حد دى حاجة شخصية لما تخدى عنوان العيادة دا شغل
هالة: أنا أخدت نمرة العيادة برضوا
تامر: انت بتتصرفى بعفوية شديدة وفاكره ان كل حاجة مفهاش مشكلة
هالة: انت بقيت معقد أنا كنت فاكره ان انت فاهمنى.... مش زى بقية الغجر
تامر: انت متعرفيش محمود هوا من النوع اللى بيلوك كتير و بيطلع اشاعات ويقول انا عرفت فلانه و علانه ودى جاتلى العيادة ودى .. ودى
هالة: وأنا مالى أنا هادى النمره لمنى وهى تتصرف
تامر: مش كان أحسن تقوليلى يا هالة
هالة: سيب ايدى
تامر: على فكرة بأه محمود دكتور مش كويس. كل الهلومة دى علشان والده دكتور ممتاز. انا حتى مره سألته على حاجه وسألت والده عليها راح هو مدينى رأى متناقض تماما مع رأى أبوه. فعرفت أن هو مش دكتور قد كدا.......... أصلاً أحنا نقول لمنى تروح فى المواعيد اللى والده بيروح فيها
هالة: سيب ايدى. وبعدين أنا مش فاهمه كل القلق دا من ايه هو أنا حاكلمه أصلاً؟؟
تامر: ما هو لما ميلقيش منك رجا حيبتدى حراكاته اياها. أنا عارف محمود من أيام الشقاوة. طول عمره يبيتكلم وحش عن بنات أنا اعرفهم شخصياً وبيقول عليهم كلام غلط.
أنا بأه عمرى ما صعت مع واحده وفقلت لصحابى الولاد
مثلاً يعنى عمرك سمعتى طارق بيقول حاجة عن صحبنا بتوع زمان
هالة: لأ أبدا هو مقالش حاجة خالص بس مافيش حد مايعرفش حكايتك مع ندا و من وجهة نظر طارق. بلاش الدفاع القوى دا
تامر: انت قفشتى؟
هالة: انت تغيظ